Pieterpad: Pieterburen – Rolde

Al lang geleden las ik ooit iets over het Pieterpad. En van verschillende mensen hoorde ik dat ze lange afstand wandeling (deels) had gelopen en dat dit goed was bevallen. Het boekje lag al een tijd klaar, en mijn hikingschoenen had ik al meer af- dan ingelopen.

Na voorbereidingen in de zin van oefenen met tent opzetten en het aanschaffen van een lichtgewicht slaapmatje en een wandeling met mijn nieuwe backpack, was het op 8 juli dan zover. Via de trein ging ik van Rotterdam naar Groningen en stapte over van NS naar Arriva om via dieseltrein in Winsum aan te komen. Daarna nog een stukje met de bus naar Pieterburen, het startpunt voor mijn Pieterpad-ervaring.

20170708_121207
Startpunt Pieterpad, of het eindpunt, net welke richting je de route loopt natuurlijk.

Daar aangekomen wijst de klok al het middaguur aan. Voor ik start aan mijn wandeltocht eet ik eerst een tosti en drink twee koppen koffie. Dan is het tijd om te gaan. Winsum is het einddoel voor mij vandaag. De route gaat dwars over akkers, bruggen en wegen naar het eerste dorp wat ik tegenkom is Eenrum. Mooi kerkje en een bijzondere waterpomp (helaas niet op de foto gezet). Wat mij direct opvalt is dat de mensen elkaar vriendelijk groeten, altijd weer leuk omdat mee te maken als je de ‘grote’ stad gewend bent. En het tweede is dat de route zo ontzettend goed is aangegeven.

Ruim twee uur nadat ik ben gestart arriveer ik in Winsum, het eindpunt is herberg De Gouden Karper. Ik loop iets terug en vlak voor de brug over het Winsumerdiep ga ik naar links, op naar de camping Marenland. Daar krijg ik een plek voor mijn trekkerstentje.

20170708_151020
De Gouden Karper, eindpunt voor etappe 1.

Leuk en schone camping, gezellig eigenlijk. Toen mijn tent stond, ging gelukkig lekker snel, naar het dorpje gegaan naar een AH voor een ontbijtje voor de volgende dag en wat fruit.

Daarna wat biertjes weggetikt bij de herberg en wat zitten lezen uit Dostojevski’s “Verzamelde Verhalen”. Niet echt heel gezond na een lekker stukje lopen: een portie bitterballen als diner en deze wegspoelen met wat bier. Waren er wel acht dat zijn nog porties!

Het weer is perfect om lekker in een tentje te liggen, niet te koud, niet te warm, weinig wind. Het slapen gaat natuurlijk voor geen meter, maar wel lekker ontspannen met prima muziek, lekker dommelen. Uiteindelijk slaap ik zo’n 4 uur, want de nogal wat vroege vogels. In de bomen van de camping floten ze er lustig op los. Tegen zes uur vind ik wel prima en kom ik mijn veldbed uit en ga rustig aan alles weer opruimen en inpakken.

Aan de waterkant van het Winsumerdiep ga ik lekker even zitten en eet mijn ontbijtje. Uit een van de campers die aan het water staan komt een vrouw en zet koffie. Heel aardig dat ze even naar mij toe komt en vraagt of ze mij “plezier kan doen met een kop koffie”.

Top dus, mevrouw heeft vroeger ook veel rondgetrokken met een rugzak. Prachtig toch die simpele en spontane gebeurtenissen?

Ergens rond half acht loop ik weg, de start van de tweede etappe van het pad dat naar de Sint Pieter leidt! Als einddoel heb ik in ieder geval Groningen. Volgens het boekje 21 kilometer, omgekeerde en bijna het dubbele van de 12 van de eerste dag. De route start eigenlijk direct achter de camping en al vrij snel ga ik een flink eind door de weilanden. Voordat ik in dit weiland sta, moet ik over een hek heen, pal daarachter ligt een kudde schapen. En die vinden het niet nodig een centimeter aan de kant te gaan.

20170709_080019

Nou ik zie wel, en als mijn voet bijna de grond raakt, dan vinden ze het toch tijd worden iets te wijken, al blatend. Naast dat de boer(en) dus toestaan dat je over hun land loopt, landloper bent, merk ik tijdens deze route ook sommige delen over hun (achter)erf gaan. Gastvrij dus!

20170709_080319

Net na de schapen stuit ik op dit tafereel: hoe mooi en weids!

20170709_081021

Ergens in de route tussen Klein Garnwerd en Garnwerd nader ik een brug over het Reitdiep, wat vroeger heel wat geweest moet zijn, want er liggen serieuze zeedijken om dit water. Jammer dat de route achter de dijk en niet over deze dijk loopt. Iets later loop ik er overigens wel naast. In een weiland vol koeien staat een koe het water, de uitslover.

20170709_093542

De route leidt mij wat zigzaggend langs dit water en over terpen. Een van de terpen waar ik overheen loop is die van Oostum. Ik las dat deze terp mogelijk al uit de IJzertijd stamt, in (Noord-)Nederland ergens vanaf de 5e voor onze jaartelling. Hoewel er maar een paar boerderijen en huizen staan heeft het wel een kerkje, bouwstijl Romaans.

20170709_100008
Romaans kerkje van Oostum

Dus ook al flink oud, ergens uit de 13e eeuw. Via Wierum, ook al een gehucht, loop ik verder naar Groningen. Vanaf dat moment zie ik de Martinitoren al in de verte.

20170709_102523
Terp bij Wierum

Om een een lang verhaal wat in te korten: ik bereik de stad en loop via het mooie Noorderplantsoen. Als ik daaruit loop, steek ik opnieuw het Reitdiep over, steeds verder het hart van Groningen in. Om 12 uur ben ik op Vismarkt, en ik ben aardig op, niet van het lopen op zich, wel van de ballast op m’n rug / heupen. Ik loop naar het einde van de etappe van deze dag, de overzijde van het station. Ik ga daar eens lekker zitten nadenken over hoe nou verder. Ik besluit om mijn lichaam rust te geven en lekker een hotel te boeken, de keuze valt op The Student Hotel, vooral vanwege het feit dat het nieuw en goedkoop is. Ik zie er tijdens het inchecken nogal wat verhit uit, was ook best warm, en de dame achter de desk biedt mij wat verkoeling aan: ik krijg een ijsje, chill! Ik slaap er lekker bij en ‘s avonds pak ik nog een paar gouwe rakkers en eet wat bij de Drie Zusjes. Het hotel bevalt mij goed, ik slaap lekker en vast. Het publiek: veel internationale toeristen en achtergebleven studenten (want zomervakantie). De volgende dag ga ik na een lekker ontbijtje weer op stap. Haast maak ik totaal niet, ik ga ergens om 9 uur naar het ontbijt en check rond half elf uit bij het hotel.

20170710_091819
Goede start van de dag!

Het doel van deze derde dag is om Zuidlaren te halen. Het weer is wat onzeker, het is broeierig en zonnig als ik Groningen verlaat. En als ik langs het mooie Hoornse Meer en het Paterswoldsemeer loop richting Haren, dan is het mogelijk nog mooier. Ik loop door het stille Haren. En denk terug naar de rellen die hier een paar jaar terug plaatsvonden. In mijn ‘eigen’ nooit saaie wijk heb ik dat nog nooit meegemaakt, maar ik kan het mij wel inbeelden. Maar hier, Haren? Ik loop langs de bebouwde kom via een smal fiets- en wandelpad. Van achteren nadert een wat ouder stel mij. Ze beginnen een praatje en vragen of ik het Pieterpad loop, wat ik natuurlijk bevestig. Zij hebben hem ook gelopen en zijn nu met de camper in de buurt van plassen waar ik net langs liep en fietsen lekker in de buurt. Ze hebben veel gelopen hoor, zelfs van Nederland naar Santiago de Compostela. Na nog even leuk te spreken met elkaar gaan vervolgen we dezelfde weg weer, zij fietsend, ik lopend. Volgens de gids bevindt zich in Haren een horecagelegenheid, fijn want ik ben wel toe aan wat drinken. Jammer voor mij loop ik op maandag en dat is nou net de dag dat deze uitbater de zaak dicht heeft. Ik overweeg om ergens aan te bellen, maar gok erop dat het wel goed komt. En dat komt het, ergens redelijk in de middle of nowhere kom ik een drinkwatervoorziening tegen! Ik loop verder en kruis de spoorlijn tussen Assen en Groningen via een ijzeren spoorbrug, volgens de gids uit 1920, dus al 97 jaar oud.

20170710_133448
Spoorbrug, 1920.

Ik loop niet alleen steeds verder van de stad af, zo voelt het ook echt. Wegen die kronkelen, asfalt wat overgaat in een zandweg en overgaat in een smal paadje door de weilanden. Een mooi stukje noemt men daar het Tranendal, hoe mooi en dan zo’n naam.

20170710_134416

En dan door een bos en zo om een een heideveld heen, de Appelbergen. Daar voorbij kom ik een bordje tegen van een horecagelegenheid, het is dan al zo’n half drie. Ik loop veel, dus een loempia met patat, geen punt toch. En met een lekker Italiaans ogende salade. Ik vervolg mijn weg weer en loop een paar kilometer verder langs “De Hondsrug” van Nivon en overweeg er mijn tent op te slaan. Maar ik doe het niet, ik wil mijn doel van vandaag halen, Zuidlaren. Via een zandpad kom ik uiteindelijk aan de rand van dit dorp. Daar ben ik zo onhandig om voorbij een supermarkt te lopen, te gefocust op de camping een paar kilometer verderop. Ik verwacht daar wel wat te kunnen kopen. De camping heeft plek dus ik ga verder. De tent snel opgezet en omdat er dus niets meer open is op de camping ga ik terug naar het dorp. Zo’n 3 kilometer. En terug ook weer dezelfde afstand. Ik heb het dan wel redelijk gehad en heb die dag 36 kilometer afgelegd in totaal. Waar ik echt geluk mee heb is dat ik mijn tent open en de eerste dikke regendruppels in mijn nek voel vallen. Niet slecht, want het is nog steeds flink broeierig. Als ik mij even later ga douchen, dan ervaar ik dat het veld blank staat. Minder vind ik dat het ook redelijk hard onweert. De volgende dag, redelijk slecht geslapen, again, regent het niet meer. Wel verneem ik dat het die dag opnieuw hard gaat regenen en dan 15 uur achter elkaar. Tja, wat nu. Ik ruim alles lekker op en neem mij voor om ondanks dit vooruitzicht de route van Zuidlaren naar Rolde te lopen.

Al snel ben ik onderweg, ik denk dat ik ergens tussen acht en half negen weg ben. De route is afwisselend: eerst door een strak gepland bos uit de jaren 20 of 30 van de vorige eeuw. Dan door een veld waar de Drentse Aa doorheen meandert met paarse orchideeën in de kant, dan weer een bos, totaal geen structuur in te vinden deze keer, dan weer door een veengebied waar ik via zuwe doorheen liep.

20170711_092006

En daarna via de Gasterse Duinen, een heideveld, langs een hunebed naar Gasteren. Daar aangekomen begint het te regenen, ik trek daarom mijn regenjas uit de tas.

20170711_095207

20170711_095954
Hunebed op de Gasterse Duinen

Als ik hem goed en wel aan heb, stopt het weer. Ik ga even zitten en denk wat ik ga doen. Het weer is er niet beter op geworden sinds deze morgen, maar mijn lijf ook niet. En ik merk dat hierdoor mijn focus weer terugschiet naar het maken van de kilometers op zich, het kunnen afvinken, in plaats van het genieten van de omgeving en het zwerven zelf. Ik ga toch door, nog zo’n 7 a 8 kilometer te gaan, moet lukken. Als ik dorpje uitloop dan ga ik al vrij snel het Ballooërveld op. De wegen over dit veld zijn oeroude karrensporen van vroegere handelsroutes.

20170711_114659
De Galgenberg op het Balooërveld

Ik las dat dit wegen uit prehistorie zijn, wat mij als liefhebber van geschiedenis zeker aanspreekt. Eigenlijk is het Ballooërveld een necropolis, een dodenstad. Er liggen volgens het boekje van het Pieterpad “maar liefst veertig grafheuvels” en “een urnenveld”. Als gezegd ik was redelijk kapot, het was zo eenzaam. In de wetenschap dat ik op een prehistorisch kerkhof rondloop, het bracht mij een wat vreemd gevoel. Als “kers op de taart” liep ik nog langs een de Galgenberg, een grafheuvel waar de veroordeelden in de middeleeuwen gedoemd waren te sterven tussen hemel en aarde. Kennis en kunde om een voorbijganger een macaber gevoel te bezorgen, dat konden de Middeleeuwers wel. De weg kronkelt over het veld, de toren van Rolde is zichtbaar maar staat steeds op een ander punt van de horizon.

20170711_120826
Eindelijk, einddoel Rolde is goed in zicht en bijna bereikt!

Als ik eindelijk de zandwegen verlaat loop ik over een veld en daarna via een landweg bereik ik het dorp Rolde. I made it! Na een kwartier wachten brengt een bus mij naar Assen en van daaruit ben ik met ruim 2 uur weer terug op mijn basis, Rotterdam.

Ik kijk terug op een paar leuke en mooie dagen in prachtige en afwisselende omgevingen. Ergens wist ik het wel, het is tijdens deze dagen nog eens bevestigd: wat heeft Nederland een hoop mooie plekken! Wat is mij verder opgevallen: veel mensen die ik hierover sprak liepen de route ooit, of kennen wel iemand die dit deed. Maar hoewel het zomer was en het weer meestal prima was om te wandelen, kwam ik maar zelden mensen tegen.

Ga ik het verder lopen ja, zeker. Ga ik anders aanpakken: ja, zeker, dat ook.

(Ik heb tijdens het schrijven het stuk tussen Rolde en Schoonloo inmiddels gelopen, meer over dat stuk later).

Zweet des aanschijns


Terwijl zo ongeveer iedereen op vakantie of met verlof is, zit ondergetekende in het zweet des aanschijns zijn centjes te verdienen. Best zuur. Maar niet getreurd, want zojuist heb ik onze reis geboekt. Dit jaar geen Côte d’Azur maar kultur snuiven in Havana, chillen en slapen in een huisje op het strand, in de inheemse gebieden een koffieplantage bezoeken. En niet te vergeten een tabaksplantage en sigarenfabriek bezoeken. Klinkt niet slecht, al schrijf ik het zelf.  Alleen, gezien de temperatuur zal het daar ook wel zweten zijn.

Een teken van leven uit Aussie

Bericht van Liane uit AussieJaja ik doe het nog steeds

En nog beter is dat ik mag blijven en niet terug naar huis moet voor een transplantatie. Voor degene die dat nog niet wisten… Ik had 4okt flink mn voeten verbrand, zo erg dat het 2e graads was en dat ze in het ziekenhuis in dubio stonden hoe of wat verder. Maar goed het ziet er steeds beter uit zeggen hun, want denk maar niet dat ik een blik erop zal werpen:s dus we gaan vrolijk door!

Nou goed hier een verslag vanaf de toer die ons heeft opgehaald. 1 okt hebben we kennis gemaakt met de groep die uit 7 man bestaat en 2 leiding. Leuke groep, echt lekker relaxt en allemaal een beetje rond mijn leeftijd. We zijn naar het Nambung NP geweest en hebben daar pinnacles gezien was wel heel mooi allemaal (ga je vaker horen van me).’s Nachts nog met Jaap in een tent gelegen, maar dinsdag’s gingen we naar Monkey Mia en daar ben ik met de meiden opgetrokken en heb met hen een kamer gedeeld. Dinsdags hebben we btw ook wer superveel gezien in Karlbarri NP. Een heuse slang andere dieren waar ik geen naam van weet en heel veel flora en fauna. En wit dat de stranden zijn joh, jeempie hey echt niet te geloven!

Bij Monkey mia zijn we met zn allen het water opgegaan met een “cruise” boot en hebben we genoten van de dolfijnen en de ondergaande zon en de nodige meligheid met de groep….

‘s Woensdags konden we naar de dolfijnen gaan kijken tijdens het voeren…. Zo superdichtbij dat ze dan komen, was erg mooi om te zien. Daarna zijn we naar Coral Beach gegaan waar ik met nog 5 anderen me inschrijf voor de whalewaching voor 4 okt.

4okt supervroeg mn nest uit (echt wat tijden betreft kun je het absoluut geen vakantie noemen, maar het is het tot nu toe allemaal waard haha). Maar goed eenmaal op de boot is het weer volop genieten. heb heerlijk in m’n remi boven op het dek gezeten en dat was vet relaxt, geen gegil van andere lui enzo (waren wat kids aan boord). Nou echt heb daar dolfijnen, walvissen, schildpadden tijgerhaaien enz enz gezien, was echt super. Toen mocht ik voort eerst het water in om te snorkelen. Was echt super joh……DOODENG WAS HET…nooit geweten dat naar adem happen zo moeilijk was haha. Nou ja geen beest gezien dus, was veel te druk met “overleven”… Maar de tweede keer ging het wel goed en begon ik het zelfs leuk vinden haha. En heb ik een heus dier gezien, Hoop dat m’n fototoestel hem ook heeft gezien en erop gezet heeft. Nou het was dus super. En als afsluiting de pub ingegaan, ja was ook leuk dacht de weg wel weer terug te vinden zijn er een stel jongelui die me dus ff wijsmaken dat ik het strand op loop en de andere kant op moet. Conclusie is dus dat ze me een rondje laten lopen en weer uitkom bij de groep na een half uur. Jaja was humor… alleen mn voeten en gezicht verbrand.

Nou ja 5 okt zijn we naar Gorge Nox geweest, maar daar weet ik niks over omdat
ik moeite had met lopen (Liane krijgt langzaam aan olifantenpoten zo rood als kreeft). Maar de outback van Karijini NP was echt super. 2 nachten in de bush bush slapen onder de sterrenhemel, was echt supergaaf man. Ook super leuke gesprekken gehad met Kelly en de rest vd groep.

6 okt hadden we een hike, maar omdat ik steeds moeilijker ging lopen kon ik de makkelijke doen en gelukkig ging Teresia mee om me gezeldschap te houden. Was lekker relaxt joh dit dagje. Had me ff gedoest in een meertje krijg ik op mn falie dat we hier niet in Holland zijn haha…. Jaja de Liane acties houden we erin.. ‘s avonds een heerlijke rugmassage gehad joh wowie dat deed ze echt goed, ze kraakt me zo los met haar voeten, echt superbizar, maar het was heerlijk en de volgende dag niks geen last.

7okt zijn we naar Port Hedland geweest (havenplaats) en daar geluncht bij de Mac haha. daarna na 80mile beach gegaan, waar we weer onder de sterrenhemel slapen. Nou het enigste wat ik zag en voelde waren die achterlijke muggen best vermoeiend, maar goed…hoort erbij

Zaterdags 8 okt gingen we naar Broome waar we met de meiden ff wat gingen shoppen, want in de bus hadden wij als meiden de quiz verloren, dus hadden de jongens bedacht dat zij ons gaan sminken voor het diner in restaurant…. Vond het nogal netjes gehouden haha. Dus hadden wij bedacht een onderbroek met stomme balletjes erop te kopen en nog wat dingen voor evt erbij. Na het shoppen was het tijd om voort te maken voor de kameelrit. Gaaf man vooral met die ondergang en alles, helemaal stoer. Nou ja ‘s aafs nadat we gesminkt waren was het de bedoeling om je broek te laten zakken zodat die
onderbroek met balletjes te zien waren…… Nou ja je raad het al……

Na het diner zouden we nog gaan stappen maar echt de blaren schoten uit mn voeten dus benk alvast terug gegaan met taxi. Echt erg joh, Jaap had er ‘s middags nog 2 uitgeprikt en had bij de tent weer 6nieuwe:s Nou ja ben m’n nest ingegaan en heb Te (teresia) niet meer binnen horen komen, met haar deel ik de hele toer mn tent.

9okt gingen we naar een Japans kerkhof, maar kon niet meer lopen… Nou ja Kyla en Kelly mij dragen maar op een gegeven moment ben ik maar weer in de bus gaan zitten…. Best balen wel. Nou ja nadat Russle (leiding bij het parelhouse stopte heb ik maar es gevraagd of dit zeker te weten wel zo hoort bij verbrande voeten. Nou toch maar na het ziekenhuis gegaan, en daar kreeg ik dus geen leuk nieuws, maar dat kon je net al bovenaan lezen. Mocht ‘s avonds wel mee met de excursie met de Hovercraft, maar verder niks meer doen met m’n voeten… Nou de hovercraft was echt super man. Op een gegeven moment konden we uitstappen en stond je in drassig zand, waar we een hapje en drankje enzo kregen was echt heel leuk. Zelfs vanaf de bootkant haha, waar ik netjes moest blijven zitten… Ook nog dinosaurusafdrukken gezien (van de poot) en ik heb een krokodil gezien hahaha…

Nou ja 10okt weer naar het ziekenhuis geweest voor extra check en heb een tetanusprik gehad. NU moek vrijdag weer een check laten doen op m’n linkervoet want dat blijft een twijfelgeval daar krijg ik te horen of ik kan blijven of niet… Nou ‘s avonds het laatste etentje voor Jaap en mij met de groep want wij gaan na het eten naar het hotel.

Was echt super heb iedereen ff wat laten zetten op m’n koffer en Te was helemaal in tranen (wist niet dat ik zo’n lief meisje was haha) Nou ja was superleuk deze toer met deze groep. Hopen dat het in Alice Springs ook zo is. Nou ja 11okt genikst en 12 okt naar Halls Creeck gegaan. Echt gaaf joh, Jaap had ineens een kangeroe voor de auto… Hij helemaal in shock haha en ik heel droog verdorie heb heel geen foto kunnen maken. Was echt een supermooi beest. We hebben er uiteindelijk 4gezien. echt super. Net zo groot als ik ben, haha.

Jaja…, nou 13 okt en ik kan eindelijk weer lopen, voelt best raar na zo’n tijd. Nou ja ze doen het weer dus…. Vanmiddag nog ff met Jaap de auto gepakt en rondgetoerd en een zandweg gevolgd tot we uitkwamen bij een meertje met rotsen en de China Wall. Was ook erg mooi en heb daar wat rondgehobbeld!

Nou ja 14okt had ik weer mn check bij een ziekenhuis in Halls Creeck, weer de twijfel over de linkervoet, maar ze zeiden niks over een skin craft (huidtransplantatie) dus ik heb ook mooi mn mond gehouden. Zien wel weer wat ze in Darwin zeggen… Nou ja daar wou ik dus het goeie nieuws al mailen, maar die ene computer met internet was out of order…. best balen. Maar goed, hebben verder bij hotel gehangen en rustig aangedaan.

15okt zijn we naar Kurnululu NP geweest en zijn stiekem het terrein van de bungle bungles opgereden (mogen wij niet op met onze auto, maar goed hadden we lak aan). Was echt erg mooie omgeving en weer foto’s gemaakt. Nou ja we hebben geslapen bij Turkey Creek. Heb in de auto gemaft, vanwege m’n voeten die zo schoon mogelijk moeten blijven.

Nou ja vandaag zijn we naar Lake Argyle Toerist village geweest en hebben ff
van het uitzicht genoten en gepicknicked op een terrein daarzo. En ik kan vol trost zeggen: “ik heb op een kikker gezeken haha!” Zat ff m’n behoefte te doen en wou dus
doortrekken zie ik ineens wat omhoog kruipen terwijl ik toch zeker wist dak niet had gepoept haha. Was echt superbizar om te zien haha, heb nog ma ff een foto gemaakt van het beesie. Nou ja nu zitten we in Kununura en blijven we hier vannacht in een backpackershouse. eigen kamer dus dat scheelt. Morgen naar Katherina en dan de 18e na Darwin waar we tot de 21e blijven hangen en daar moek ook na ziekenhuis weer. Dan na Alice Springs en daar ff kijken of ik mee kan doen met de toer of niet. We wachten ff af en hou jullie op de hoogte. Nou ja het weer is hier echt vreselijk warm (helemaal als je dus weet dat je niet mag zwemmen en heel wat moeite moet doen om je zo te kunnen doesuh dat de voeten niet nat worden… (lang leve de babydoekjes, want op de camping kun je je dus niet zo doesuh dat die voeten droog blijven). Maar goed.

Ik vermaak me prima dus. Tijd gaat ook erg hard. Maar mis het thuisfront nu ook wel weer wat hoor. Nou goed ik zit er weer een uur achter, dus tijd om te stoppen.

Suc6 iedereen met werk, school, liefde enz enz en dikke Kus Liane

Hier een berichie uit Perth

From OzzieHe die hallo iedereen

Bij deze ff een mailtje uit Perth. Nou we zijn hier alweer ff en morgen moeten we om 5uur ons bed al uit (hoe bedoel je vakantie houden haha). We hebben al weer heel wat beleefd allemaal. Begon al op de heenreis in de trein bij Amersfoort. Ik was nog niet helemaal wakker en was dus ff vergeten dat mn voordeelpas vd trein nog niet geldig was. Maar goed gelukkig had ik nog euro’s van mams gehad, dus mam bedankt voor al de euro’s en papa natuuurlijk ook, maar dat geld heb ik af moeten staan aan een saggo conducteur, zelfs de zakenman bij ons in de coupe vond dat, dus dat zegt wel wat haha.

Nou ja in Amsterdam flink zenuwlijden want hoe gaat dat nu in een vliegtuig…. Volgens de een doodeng en een ander weer geweldig. Nou ik moet bekennen dat ik het een superervaring vond, maar het begint wel te vervelen hoor. Ook flink honger geleden zeg, sjonge jonge wat is dat vliegtuigvoer ranzig (sorry kan het niet netter zeggen) Echt bij rijst met kip denk ik niet aan hot en spicy…. voelde me net zo’n draakje uit een tekenfilm dat ineens vuur kan spuwen….

Nou ja in Singapore gelukkig een tussenstop dus tijd voor een peuk op het tropische dakterras en tijd om ff snoep te halen voor de rest van de reis. Maar goed ook want de 2e lunch was ook een rampenplan en ontbijt al helemaal. Ook viel het slapen best tegen, maar goed. wel weer tijd gehad om spelletjes te doen op een soort tv/computer en je kon ook nog films kijken en radio luisteren dus vermaak genoeg. Nou ja ik heb me dus wel vermaakt.

Nou woensdagsmiddag (voor ons) kwamen we volop brak aan. Ff gemact in Perth en aan de bar gehangen en 11 uur bed ma es opgezocht. Heerlijk gepit tot 3 uur smiddags de volgende dag (voor jullie 9uur s ochtends) Nou ja donderdag dus maar in het centru,m gekeken en nog na King Park geweest. Supermooi man ook volop te zien, helaas niet meer dan helft gezien want herd alweer donker. superjammer, maar ja. In het centrum een bar gezocht waar je mocht roken bij het eten. Vreselijk lekker gegeten man….jaja. Daarna weer in de bar gehangen van het hotel en vroeg na bed gegaan.

Nou ja vandaag na Fentleman geweest. Ff bij een museum geweest aan de haven en in het centrum gekoekeloerd en natuurlijk ff verder rondgestruind. Tja toen kwam ik tot de ontdekking dat we met een ferry terug konden over het water. Echt supergaaf en de eerste dolfijnen heb ik gezien haha. echt super man, helaas waren ze sneller dan het knippen van mn fototoestel dus helaas staan ze er niet op…. Nou ja in Perth ff een warme trui gekocht en een heus fleecevest haha dus Liane kan er weer tegenaan. Nu net ff gegeten hier in het hotel tussen de takkeherrie van de karaokeshow met wel 6 mensen als publiek waarvan er 4 zijn die bij het gebler horen en nu jullie ff mailen.

Zo lekker maffuh. Want over 7uur gaat de wekker weer en begint het echte leven weer.
Komende 10dagen ga ik van perth naar Broome. Ga veel parken bekijken met flora en fauna en misschien ook nog wel weer dolfijnen die ik ga zien. Verder gaan we naar het weekend veel relaxen. Snorkelen, zwemmen met mooi weer misschien paragliding als ik durf en we hebben nog watervallen waar we onder gaan staan ofzoiets haha. ook mogen de kampvuren niet ontbreken (als ik dan nog wakker ben ) Verder is er nog tijd en mogelijkheid om actief te doen in het water en een rit op een kameel te maken jaja. (kan ik toch nog zeggen dat ik iets bereden heb gehe…oke flauw). Nou ja het gaat hier allemaal dus hartstikke goed.Nou probeer jullie op de hoogte te houden ma dit is de planning voor komende 10 dagen. Nou hoop dat het bij jullie ook allemaal goed gaat met werk / school / liefde enz., enz., geniet van jullie weekend en tot mails maar weer.

Dikke kus Liane

Australia: aankomst

Liane is aangekomen in Australie, Perth. Ze landen rond 09.40 (Nederlandse tijd). Het tijdsverschil bedraagt +7 uur. Dus in lokale tijd zijn ze 16.40 aangekomen.

Vandaag hoorde ik dat ze naar het Centrum van Perth en Kings Park zijn geweest, en dat schijnt mooi te zijn!

Momenteel is het wachten op de eerste foto’s, zodra ze er zijn, zal ik ze proberen online te zetten.