Spannende tijden zijn (bijna) aangebroken!

Deze week vindt de inauguratie van de nieuwe president van de VS plaats. Ook wel de machtigste man ter wereld genoemd. Nog voordat hij is benoemd heeft hij met een bizarre campagne om de strijd voor het presidentschap en allerlei uitspraken over Rusland, Putin, Europa en Taiwan en China de halve wereld al op de kast zitten.

Als nou iets mij het laatste jaar veel heeft bezig gehouden, dan is dat toch wel de presidentsverkiezingen van de VS. En eerlijk gezegd vond ik twee kandidaten van beide grote partijen vies tegenvallen. De vrouw “van” en een meneer met gek haar. Is binnen die ruim 300 miljoen Yankees nou niemand anders geschikt met het talent om mensen en andere middelen aan zich te binden? Ronduit respect voor Bernie Sanders, hoe hij uit een kleine en mooie noordelijke staat Vermont, het zo lang wist op te nemen tegen de machtige Clinton. Bijzonder aan Sanders’ campagne was dat er zoveel “gewone” mensen support gaven aan zijn missie om dé genomineerde van de Democraten te worden. Dit in tegenstelling tot Clinton die openlijk steun kreeg vanuit de techies van Silicon Valley. Volgens The Wallstreet Post had ze budget van mijn een half miljard dollar.

Moeite met bankiers heeft ze ook niet, niet dat dit erg is, maar het gaf bij mij wel het gevoel dat ze wel eens in de pocket kon zijn van de lobbyisten van Wallstreet.  Nu is het niet relevant wat ik voel, ik mocht toch niet stemmen, maar wat ik ervaar, dat zou een stemgerechtigde Amerikaan ook kunnen voelen. De Democratische top had op z’n zachtst gezegd de voorkeur voor Hillary, WikiLeaks legde de hand op interne mails en publiceerde deze ook. Gevolg: DNC voorzitter Debbie Wasserman zag zich genoodzaakt direct na het congres van de Democratische partij op te stappen om de eenheid te binnen de partij te herstellen en the Don te weerstaan. Kortom: een politica die al meer dan 30 jaar “meedraait” in het wereldje, een politieke partij die liever geen outsider aan de macht ziet komen, prima ingrediënten om als kiezer het laatste beetje vertrouwen dat je nog had in de politiek te te verliezen.

Al in 1988, 2000, 2004 en 2012 deed Donald Trump pogingen om in de race voor president van de VS te komen. Alleen in 2000 lukt hem dit, namens de Reform Party. De mainstream media deden altijd wat lacherig over hem, zo van die pannenkoek met z’n privéjet en maffe kapsel doet ook weer een duit in het zakje van de hysterie rondom de verkiezingen. En dat was lange tijd met de verkiezingen van 2016 niet anders. In eerste instantie veronderstelde men dat een Trump in de primaries wel zou worden uitgeschakeld door Jeb Bush of Ted Cruz. Dat het anders liep is bekend. De meeste polls en journalisten gingen er vervolgens vanuit dat het Hillary zou gaan worden. Pas op het allerlaatste moment, de stemmen werden geteld, Nederlandse tijd vroeg in de morgen van 9 november sloegen de uitslagen deze aanname in duigen. Ik herinner mij de verslagen en beduusde gezichten op het NOS journaal in de vroege ochtend. Het had best leuk leedvermaak geweest, even genoot ik er van. Maar daarna ook het besef dat deze grillige man, die gewend is alles te krijgen zoals hij het wil, de komende vier jaar de Commander in Chief is van de US. De machtigste man ter wereld. Hoewel, vrij snel na de verkiezingen verschenen berichten dat Rusland zich had gemengd in deze verkiezingen. Geen aanwijzingen voor hacks van stemcomputers, maar wel van mails en dus informatie. Trump die zich op een totaal andere wijze uitlaat over Putin dan Obama deed. Who’s in charge? Trump heeft luxe dat hij in beide “huizen” een meerderheid van zijn partij de Republikeinen heeft, maar om nou te zeggen dat deze partij dikke vrienden is met Trump, ho maar.

Trump heeft het voorrecht om meteen te kunnen beginnen met het voordragen van een nieuwe opperrechter voor de Supreme Court, als opvolger voor de in 2016 overleden Antonin Scalia. De Supreme Court kent nu 4 progressieve en 4 conservatieve rechters en 1 nog vacante zetel. De Republikeinen weigerde vorig jaar te stemmen met een kandidaat voorgedragen door Obama, waardoor de Supreme Court eigenlijk lam is, want stakende stemmen als het gaat om principiële uitspraken. En dat zijn aanstellingen voor het leven, dus een stempel van een president op de rechtstreek ook nadat hij allang het ambt niet meer vervult.

Ik vraag mij eerlijk gezegd af of Trump het met zijn attitude voor elkaar gaat krijgen de vier jaar zonder impeachment via het Huis van Afgevaardigde (vereist is een gewone meerderheid) en een bekrachtiging hiervan via de Senaat (twee-derde meerheid). House of Cards vind ik geweldig om te zien, maar met de huidige ontwikkelingen rondom Het Witte Huis zie steeds meer uit de serie als realiteit in het nieuws verschijnen. Gaat veel gebeuren!

History repeats itselfs (maar niet altijd)

BosbankWeekend. Dat was me een een week. History repeats itselfs. Maandag 29 september 2008 doet 29 oktober 1929 over. Afgelopen weekend werd bekend dat Fortis Nederland een kapitaalinjectie van de Nederlandse staat zou krijgen, maar dat bleek niet genoeg, dus maandag zakte het aandeel maar liefst 23%. Donderdag zelf een bete van de schaarsche hoeveelheid geld toegezegd gekregen door ons huis in onderpand te geven. Vrijdag eind de middag: het Congres van de VS geeft de regering Bush2 de ruimte om 700 miljard dollar in de economie te pompen door slechte leningen/hypotheken over te nemen. Vrijdagavond: buiten is het ronduit but, bier staat koud, sigaar lonkt al naar zijn eigenaar, de cv loeit en de tv brandt er lustig op los. Verschijnt daar ineens, uit het niets, een zware delegatie op het scherm om te vertellen dat ik, en de rest van de Nederlanders, voor zo’n duizend euri’s eigenaar ben geworden van zowel Fortis Nederland en ABN Amro. En daarmee is Wouter Bos dus onze hypotheeknemer. De geschiedenis herhaalt zichzelf, maar niet altijd, want dit een voor de Nederlandse economie, unieke gebeurtenis.

Solide begroting, sturende staat

Koffer van SinterklaasAfgelopen dinsdag werd de Rijksbegroting gepresenteerd. In een periode waarin de het ene bericht na het andere volgt over kelderende beurzen en in staat failliesement verkerende banken en verzekeraars volgt, presenteert de Nederlandse staat een begroting met een overschot van 3 miljard euro. Een solide begroting voor het CDA waarbij de PvdA en CU “de sturende staat nieuw leven mag inblazen”, aldus NRC Handelsblad van 18 september. Donderdag vergeleek minister-president Balkenende vergelijk Nederland met een goed opgetuigd schip in de storm van de internationale kredietcrisis. En er wordt flink gestuurd. Continue reading “Solide begroting, sturende staat”

Twee maal ‘feest’

Rode vinger. (Foto ANP, via NRC)
Vanaf wordt in Londen de negentigste verjaardag van Mandela gevierd. En Robert Mugabe heeft ook een feestje te vieren. De achtergrond van beide mannen is vergelijkbaar; beiden zaten ze flinke tijd achter de tralies. En beiden Kwamen later ook aan de macht en het leek er op dat het tot een verzoening tussen de resten van de koloniale tijd en de oorspronkelijke bevolking zou komen. Mugabe mag zich na vandaag weer president noemen van Zimbamwe. Hij heeft de verkiezingen gewonnen. Wat wil je, een kandidaat omdat de andere zich gedwongen voelde de kandidaatstelling te staken in verband met het uitbreken van een burgeroorlog. En mensen van de straat trekken om ze te laten stemmen op je, tja, dan moet het wel lukken om te winnen. En wie niet stemt, die heeft geen inkt aan zijn vinger, en die gaat dood. Mandela, gefeliciteerd met je verjaardag. Mugabe, gefeliciteerd met je hyperinflatie en door hongersnood geteisterde land.

Belangrijke verkiezingen

Robert Mugabe, seniele man, wil machtVanmiddag werd bekend dat de Rotterdamse burgervader Opstelten de huidige voorzitter Jan van Zanen gaat opvolgen. Hij won van Onno Hoes. En dat is ongetwijfeld een flinke opluchting voor Mark Rutte; Hoes wilde namelijk persoonlijk ingrijpen op de plannen van Rutte om het partijbeginsel van de VVD te herschrijven.

Maar daar gaat deze post niet over. Want bovenstaand is leuk voor de VVD, veel prangender is de vraag wat er in Zimbabwe gaat gebeuren. Zaterdag vond daar de presidentsverkiezing plaats, maar een uitslag is er nog steeds niet. Beetje bij beetje wordt de uitslag bekend gemaakt, waarbij de oppositie en de regerende partij van de zittende president Robert Mugabe om en om een zetel blijken te krijgen. Hoewel Mugabe heeft aangegeven een nederlaag te accepteren, is dit een verhaal waarvan de afloop nog spannend blijft; in het verleden toonde hij zich namelijk een slecht verliezer door te frauderen met de uitslagen van verkiezingen en de oppositie hardhandig de kop in te drukken.

Anders betalen voor mobiliteit

Rekeningrijden komt!Schreef ik onlangs nog dat op politiek gebied momenteel geen moer is te beleven, afgelopen vrijdag presenteerde de jongste telg van het kabinet zijn plannen omtrent de kilometerheffing. Ik heb het dan over CDA-wonderboy Camiel Eurlings. In het kort komt het hier op neer: de BPM (aanschafbelasting op nieuwe voertuigen) en wegenbelasting verdwijnen. Om de verminderde overheidsinkomsten te compenseren, gaat er per kilometer betaald worden. Het vrachtverkeer heeft de eer om het spits af bijten in 2011. In 2016 zal dit systeem op het totale Nederlandse wegennet en haar gebruikers van toepassing zijn. Daarbij zal bij de bepaling van de hoogte van het tarief gekeken worden naar diverse aspecten waarvan het type auto (zuinig, gewicht) en het tijdstip waarschijnlijk de meest belangrijke zijn. Op zich een goed plan. Betalen voor het gebruik, niet voor het bezit.

Alleen: hoe zit het met de privacy? Ook hier zal aandacht aan worden besteed, zo schrijft Eurlings in een brief (pdf) aan de Tweede Kamer. Hopelijk gebeurt dit ook. Het is namelijk wel aantrekkelijk voor Justitie om via een dergelijk systeem een permanente snelheidscontrole uit te voeren, en zo zonder tussenkomst van ‘de Sterke Arm’ extra belasting binnen te halen.

Referendum burgemeesterschap Utrecht

KetenVandaag mochten de Utrechtenaren hun voorkeur voor de nieuwe burgemeester uitspreken. Middels een referendum. De keuzes: 1. een blanke man, middelbare leeftijd, stropdasdragend, lid van de PvdA; 2. een blanke man, middelbare leeftijd, stropdasdragend, lid van de PvdA. Kortom het democratisch gehalte was net zo hoog als bij de eerste beste bananenrepubliek. De kosten waren daarentegen wel hoog: bijna 1 miljoen euro.

Ik heb dan ook met verwondering kennis genomen van het feit dat er toch nog zo’n 15% van de stemgerechtigden de moeite namen hun stem uit te brengen. Ongetwijfeld dat zij dit deden onder het mom van “je moet gebruik maken van je kiesrecht”. Of om de kosten per uitgebrachte stem te drukken.

Misschien heb ik het verkeerd begrepen, maar tot nu toe was ik in de veronderstelling dat een referendum, een deftig woord voor volkraadpleging, was bedoeld om als burgerij aan te geven ‘voor’ dan wel ‘tegen’ een ingrijpende beslissing te zijn. Denk bijvoorbeeld aan het referendum omtrent de Europese Grondwet in 2005.

Wanneer je het als gemeentebestuur wenselijk acht de bevolking mee te laten beslissen in de benoeming van een nieuw aan te stellen burgemeester, is het praktischer en democratischer om simpelweg verkiezingen te houden. Maar dat is juridisch nog niet mogelijk, de gemeentewet bepaalt  immers dat het bestuur van de gemeente de burgemeester kiest. Het is gemeentebesturen dan ook aan te raden om lering te trekken uit dit geldverslindende project en zelf de verantwoordelijkheid te blijven nemen inzake dergelijke taken.

De PvdA en Eshan Jami

Een van de meest intigernende zaken van de politiek van de 21e eeuw vind ik de verschuiving naar beiden zijden van het zogenaamde politieke midden. Met als gevolg dat de kiezer grilliger dan ooit te voren is in het stemgedrag. Dat uit zich in de opkomst van de PVV en de grote groei van de SP. Uiteraard gaat dit te kosten van partijen als de VVD en de PvdA.

Een belangrijk punt waar veel partijen om steggelen is de integratie de islam in de Nederlandse sameleving. Of beter: het uitblijven van de bedoelde integratie.

Een VVD-er die hierin duidelijk is, betreft het gewezen kamerlid Ayaan Hirsi Ali; zij is niet te beroerd zich te mengen in dit vraagstuk.

Jami en de PvdA

De PvdA was altijd overtuigd van het pappen en nathouden, vandaar dat Hirsi Ali dan ook de switch maakte van de PvdA naar de VVD. Toch blijkt uit de (recente) ontwikkelingen dat de VVD zeer verdeeld is op dit punt. Geert Wilders verdween uit de Tweede Kamerfractie van de VVD en ging verder onder eigen naam en haalde negen zetels in november 2006. Rita Verdonk, ook niet bepaald progressief wat dit punt aangaande, is uit de kamerfractie gezet omdat zij het fractieleider Mark Rutte niet makkelijk maakte door hem ‘links’ te noemen en legde hiermee (wederom) de verdeeldheid van de VVD bloot.

Sinds het voorjaar, toen Eshan Jami een commissie aankondigde voor ex-moslims, heeft de PvdA weer een persoon in de gelederen die fel van leer trekt tegen moslims. Zeg maar de Wilders, maar dan van de PvdA. Afgelopen zaterdag werd op een congres van deze partij de nieuwe partijvoorzitter geïnstalleerd. Ook werden er twee moties ingediend naar aanleiding van de geloofsdwang in de islam.

In de eerste werd stond dat geloof te eenzijding in de aandacht had gestaan en dat het juist als een verrijking gezien moet worden. De tweede benadrukte de vrijheid om niet te geloven en de noodzaak op te treden tegen bedreiging van mensen die hun mening uiten. Zonder discussies werden beiden moties met grote meerderheid aangenomen. En daarmee is voor de PvdA de oplossing voor hun problemen nog heel ver weg.

Bezoek aan de Tweede Kamer

BalkdoetFemGisteren ben ik met twee freunden naar de Tweede Kamer gegaan. Uiteraard niet voor een Haags bakkie pleur, maar voor de 2e termijn van Algemene Beschouwingen 2008. Aanvankelijk lukte het niet om binnen te komen; er waren meer belangstellenden. Aan het eind van de eerste schorsing, in dit geval de lunchpauze, lukte het wel om binnen te komen. Op tv ziet de plenaire zaal er groot uit: het blijkt echter een televisiedemocratie, zoals collega-blogger Tim het verwoordde. De camera-opstelling lijkt de werkelijkheid te vergroten.

De bespreking opzich was interessant, maar dan vooral gezien het feit dat de regering haar visie verwoordden. Op vragen werd niet heel duidelijk ingegaan, concreet was het niet.

Wat me opviel was de chaos in de kamerbankjes: overal veel papier, telefoons, Kamerleden die in- en uitlopen, overleggen tussen de bedrijven door. Vermakelijk was de na-aperij van Balkenende richting Halsema. Waarop laatstgenoemde aangaf nog nooit zo goed te zijn geïmiteerd. Goed was de manier waarop de premier afstand nam van het gedachtengoed van PVV-voorman Wilders. Hierbij kreeg hij ook bijval van bijna de gehele kamer.

 

De zaak Rutte vs Verdonk

Rutte, in voor hem riantere tijden
Zaterdag was een boeiende dag. Tenminste, voor wie van politiek houdt. Uiteraard heb ik het dan over het VVD-congres waarbij de positie van Rita Verdonk en niet in de laatste plaats die van Mark Rutte en het hoofdbestuur aan de orde was. Grote onvrede bestaat er over de manier waarop de fractieleider van de Tweede Kamer Verdonk uit de kamerfractie heeft gezet. De partij is tot op het bot tot verdeeld. Iets wat zich ook vertaalde in de verschillende posities van partijprominenten als Wiegel en Bolkenstein. Continue reading “De zaak Rutte vs Verdonk”