Pieterpad: Pieterburen – Rolde

Al lang geleden las ik ooit iets over het Pieterpad. En van verschillende mensen hoorde ik dat ze lange afstand wandeling (deels) had gelopen en dat dit goed was bevallen. Het boekje lag al een tijd klaar, en mijn hikingschoenen had ik al meer af- dan ingelopen.

Na voorbereidingen in de zin van oefenen met tent opzetten en het aanschaffen van een lichtgewicht slaapmatje en een wandeling met mijn nieuwe backpack, was het op 8 juli dan zover. Via de trein ging ik van Rotterdam naar Groningen en stapte over van NS naar Arriva om via dieseltrein in Winsum aan te komen. Daarna nog een stukje met de bus naar Pieterburen, het startpunt voor mijn Pieterpad-ervaring.

20170708_121207
Startpunt Pieterpad, of het eindpunt, net welke richting je de route loopt natuurlijk.

Daar aangekomen wijst de klok al het middaguur aan. Voor ik start aan mijn wandeltocht eet ik eerst een tosti en drink twee koppen koffie. Dan is het tijd om te gaan. Winsum is het einddoel voor mij vandaag. De route gaat dwars over akkers, bruggen en wegen naar het eerste dorp wat ik tegenkom is Eenrum. Mooi kerkje en een bijzondere waterpomp (helaas niet op de foto gezet). Wat mij direct opvalt is dat de mensen elkaar vriendelijk groeten, altijd weer leuk omdat mee te maken als je de ‘grote’ stad gewend bent. En het tweede is dat de route zo ontzettend goed is aangegeven.

Ruim twee uur nadat ik ben gestart arriveer ik in Winsum, het eindpunt is herberg De Gouden Karper. Ik loop iets terug en vlak voor de brug over het Winsumerdiep ga ik naar links, op naar de camping Marenland. Daar krijg ik een plek voor mijn trekkerstentje.

20170708_151020
De Gouden Karper, eindpunt voor etappe 1.

Leuk en schone camping, gezellig eigenlijk. Toen mijn tent stond, ging gelukkig lekker snel, naar het dorpje gegaan naar een AH voor een ontbijtje voor de volgende dag en wat fruit.

Daarna wat biertjes weggetikt bij de herberg en wat zitten lezen uit Dostojevski’s “Verzamelde Verhalen”. Niet echt heel gezond na een lekker stukje lopen: een portie bitterballen als diner en deze wegspoelen met wat bier. Waren er wel acht dat zijn nog porties!

Het weer is perfect om lekker in een tentje te liggen, niet te koud, niet te warm, weinig wind. Het slapen gaat natuurlijk voor geen meter, maar wel lekker ontspannen met prima muziek, lekker dommelen. Uiteindelijk slaap ik zo’n 4 uur, want de nogal wat vroege vogels. In de bomen van de camping floten ze er lustig op los. Tegen zes uur vind ik wel prima en kom ik mijn veldbed uit en ga rustig aan alles weer opruimen en inpakken.

Aan de waterkant van het Winsumerdiep ga ik lekker even zitten en eet mijn ontbijtje. Uit een van de campers die aan het water staan komt een vrouw en zet koffie. Heel aardig dat ze even naar mij toe komt en vraagt of ze mij “plezier kan doen met een kop koffie”.

Top dus, mevrouw heeft vroeger ook veel rondgetrokken met een rugzak. Prachtig toch die simpele en spontane gebeurtenissen?

Ergens rond half acht loop ik weg, de start van de tweede etappe van het pad dat naar de Sint Pieter leidt! Als einddoel heb ik in ieder geval Groningen. Volgens het boekje 21 kilometer, omgekeerde en bijna het dubbele van de 12 van de eerste dag. De route start eigenlijk direct achter de camping en al vrij snel ga ik een flink eind door de weilanden. Voordat ik in dit weiland sta, moet ik over een hek heen, pal daarachter ligt een kudde schapen. En die vinden het niet nodig een centimeter aan de kant te gaan.

20170709_080019

Nou ik zie wel, en als mijn voet bijna de grond raakt, dan vinden ze het toch tijd worden iets te wijken, al blatend. Naast dat de boer(en) dus toestaan dat je over hun land loopt, landloper bent, merk ik tijdens deze route ook sommige delen over hun (achter)erf gaan. Gastvrij dus!

20170709_080319

Net na de schapen stuit ik op dit tafereel: hoe mooi en weids!

20170709_081021

Ergens in de route tussen Klein Garnwerd en Garnwerd nader ik een brug over het Reitdiep, wat vroeger heel wat geweest moet zijn, want er liggen serieuze zeedijken om dit water. Jammer dat de route achter de dijk en niet over deze dijk loopt. Iets later loop ik er overigens wel naast. In een weiland vol koeien staat een koe het water, de uitslover.

20170709_093538

De route leidt mij wat zigzaggend langs dit water en over terpen. Een van de terpen waar ik overheen loop is die van Oostum. Ik las dat deze terp mogelijk al uit de IJzertijd stamt, in (Noord-)Nederland ergens vanaf de 5e voor onze jaartelling. Hoewel er maar een paar boerderijen en huizen staan heeft het wel een kerkje, bouwstijl Romaans.

20170709_100008
Romaans kerkje van Oostum

Dus ook al flink oud, ergens uit de 13e eeuw. Via Wierum, ook al een gehucht, loop ik verder naar Groningen. Vanaf dat moment zie ik de Martinitoren al in de verte.

20170709_102523
Terp bij Wierum

Om een een lang verhaal wat in te korten: ik bereik de stad en loop via het mooie Noorderplantsoen. Als ik daaruit loop, steek ik opnieuw het Reitdiep over, steeds verder het hart van Groningen in. Om 12 uur ben ik op Vismarkt, en ik ben aardig op, niet van het lopen op zich, wel van de ballast op m’n rug / heupen. Ik loop naar het einde van de etappe van deze dag, de overzijde van het station. Ik ga daar eens lekker zitten nadenken over hoe nou verder. Ik besluit om mijn lichaam rust te geven en lekker een hotel te boeken, de keuze valt op The Student Hotel, vooral vanwege het feit dat het nieuw en goedkoop is. Ik zie er tijdens het inchecken nogal wat verhit uit, was ook best warm, en de dame achter de desk biedt mij wat verkoeling aan: ik krijg een ijsje, chill! Ik slaap er lekker bij en ‘s avonds pak ik nog een paar gouwe rakkers en eet wat bij de Drie Zusjes. Het hotel bevalt mij goed, ik slaap lekker en vast. Het publiek: veel internationale toeristen en achtergebleven studenten (want zomervakantie). De volgende dag ga ik na een lekker ontbijtje weer op stap. Haast maak ik totaal niet, ik ga ergens om 9 uur naar het ontbijt en check rond half elf uit bij het hotel.

20170710_091819
Goede start van de dag!

Het doel van deze derde dag is om Zuidlaren te halen. Het weer is wat onzeker, het is broeierig en zonnig als ik Groningen verlaat. En als ik langs het mooie Hoornse Meer en het Paterswoldsemeer loop richting Haren, dan is het mogelijk nog mooier. Ik loop door het stille Haren. En denk terug naar de rellen die hier een paar jaar terug plaatsvonden. In mijn ‘eigen’ nooit saaie wijk heb ik dat nog nooit meegemaakt, maar ik kan het mij wel inbeelden. Maar hier, Haren? Ik loop langs de bebouwde kom via een smal fiets- en wandelpad. Van achteren nadert een wat ouder stel mij. Ze beginnen een praatje en vragen of ik het Pieterpad loop, wat ik natuurlijk bevestig. Zij hebben hem ook gelopen en zijn nu met de camper in de buurt van plassen waar ik net langs liep en fietsen lekker in de buurt. Ze hebben veel gelopen hoor, zelfs van Nederland naar Santiago de Compostela. Na nog even leuk te spreken met elkaar gaan vervolgen we dezelfde weg weer, zij fietsend, ik lopend. Volgens de gids bevindt zich in Haren een horecagelegenheid, fijn want ik ben wel toe aan wat drinken. Jammer voor mij loop ik op maandag en dat is nou net de dag dat deze uitbater de zaak dicht heeft. Ik overweeg om ergens aan te bellen, maar gok erop dat het wel goed komt. En dat komt het, ergens redelijk in de middle of nowhere kom ik een drinkwatervoorziening tegen! Ik loop verder en kruis de spoorlijn tussen Assen en Groningen via een ijzeren spoorbrug, volgens de gids uit 1920, dus al 97 jaar oud.

20170710_133448
Spoorbrug, 1920.

Ik loop niet alleen steeds verder van de stad af, zo voelt het ook echt. Wegen die kronkelen, asfalt wat overgaat in een zandweg en overgaat in een smal paadje door de weilanden. Een mooi stukje noemt men daar het Tranendal, hoe mooi en dan zo’n naam.

20170710_134416

En dan door een bos en zo om een een heideveld heen, de Appelbergen. Daar voorbij kom ik een bordje tegen van een horecagelegenheid, het is dan al zo’n half drie. Ik loop veel, dus een loempia met patat, geen punt toch. En met een lekker Italiaans ogende salade. Ik vervolg mijn weg weer en loop een paar kilometer verder langs “De Hondsrug” van Nivon en overweeg er mijn tent op te slaan. Maar ik doe het niet, ik wil mijn doel van vandaag halen, Zuidlaren. Via een zandpad kom ik uiteindelijk aan de rand van dit dorp. Daar ben ik zo onhandig om voorbij een supermarkt te lopen, te gefocust op de camping een paar kilometer verderop. Ik verwacht daar wel wat te kunnen kopen. De camping heeft plek dus ik ga verder. De tent snel opgezet en omdat er dus niets meer open is op de camping ga ik terug naar het dorp. Zo’n 3 kilometer. En terug ook weer dezelfde afstand. Ik heb het dan wel redelijk gehad en heb die dag 36 kilometer afgelegd in totaal. Waar ik echt geluk mee heb is dat ik mijn tent open en de eerste dikke regendruppels in mijn nek voel vallen. Niet slecht, want het is nog steeds flink broeierig. Als ik mij even later ga douchen, dan ervaar ik dat het veld blank staat. Minder vind ik dat het ook redelijk hard onweert. De volgende dag, redelijk slecht geslapen, again, regent het niet meer. Wel verneem ik dat het die dag opnieuw hard gaat regenen en dan 15 uur achter elkaar. Tja, wat nu. Ik ruim alles lekker op en neem mij voor om ondanks dit vooruitzicht de route van Zuidlaren naar Rolde te lopen.

Al snel ben ik onderweg, ik denk dat ik ergens tussen acht en half negen weg ben. De route is afwisselend: eerst door een strak gepland bos uit de jaren 20 of 30 van de vorige eeuw. Dan door een veld waar de Drentse Aa doorheen meandert met paarse orchideeën in de kant, dan weer een bos, totaal geen structuur in te vinden deze keer, dan weer door een veengebied waar ik via zuwe doorheen liep.

20170711_092006

En daarna via de Gasterse Duinen, een heideveld, langs een hunebed naar Gasteren. Daar aangekomen begint het te regenen, ik trek daarom mijn regenjas uit de tas.

20170711_095207

20170711_095956
Hunebed op de Gasterse Duinen

Als ik hem goed en wel aan heb, stopt het weer. Ik ga even zitten en denk wat ik ga doen. Het weer is er niet beter op geworden sinds deze morgen, maar mijn lijf ook niet. En ik merk dat hierdoor mijn focus weer terugschiet naar het maken van de kilometers op zich, het kunnen afvinken, in plaats van het genieten van de omgeving en het zwerven zelf. Ik ga toch door, nog zo’n 7 a 8 kilometer te gaan, moet lukken. Als ik dorpje uitloop dan ga ik al vrij snel het Ballooërveld op. De wegen over dit veld zijn oeroude karrensporen van vroegere handelsroutes.

20170711_114659
De Galgenberg op het Balooërveld

Ik las dat dit wegen uit prehistorie zijn, wat mij als liefhebber van geschiedenis zeker aanspreekt. Eigenlijk is het Ballooërveld een necropolis, een dodenstad. Er liggen volgens het boekje van het Pieterpad “maar liefst veertig grafheuvels” en “een urnenveld”. Als gezegd ik was redelijk kapot, het was zo eenzaam. In de wetenschap dat ik op een prehistorisch kerkhof rondloop, het bracht mij een wat vreemd gevoel. Als “kers op de taart” liep ik nog langs een de Galgenberg, een grafheuvel waar de veroordeelden in de middeleeuwen gedoemd waren te sterven tussen hemel en aarde. Kennis en kunde om een voorbijganger een macaber gevoel te bezorgen, dat konden de Middeleeuwers wel. De weg kronkelt over het veld, de toren van Rolde is zichtbaar maar staat steeds op een ander punt van de horizon.

20170711_120826
Eindelijk, einddoel Rolde is goed in zicht en bijna bereikt!

Als ik eindelijk de zandwegen verlaat loop ik over een veld en daarna via een landweg bereik ik het dorp Rolde. I made it! Na een kwartier wachten brengt een bus mij naar Assen en van daaruit ben ik met ruim 2 uur weer terug op mijn basis, Rotterdam.

Ik kijk terug op een paar leuke en mooie dagen in prachtige en afwisselende omgevingen. Ergens wist ik het wel, het is tijdens deze dagen nog eens bevestigd: wat heeft Nederland een hoop mooie plekken! Wat is mij verder opgevallen: veel mensen die ik hierover sprak liepen de route ooit, of kennen wel iemand die dit deed. Maar hoewel het zomer was en het weer meestal prima was om te wandelen, kwam ik maar zelden mensen tegen.

Ga ik het verder lopen ja, zeker. Ga ik anders aanpakken: ja, zeker, dat ook.

(Ik heb tijdens het schrijven het stuk tussen Rolde en Schoonloo inmiddels gelopen, meer over dat stuk later).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *